วันที่ทะเลสีฟ้าใส เหมือนกำลังเรียกชื่อแพมเบา ๆ

เช้าตรู่ที่ป่าตองยังเงียบสนิท อากาศเย็นแบบที่จับต้องได้จริง ๆ รถมารับแพมจากโรงแรมตั้งแต่ฟ้ายังไม่เปิดเต็มที่ เพื่อออกเดินทางไปหมู่เกาะสิมิลัน—หมู่เกาะที่ขึ้นชื่อเรื่องน้ำใสระดับโลก และเป็นหนึ่งในทะเลที่แพมอยากกลับมาเสมอ

ระหว่างทางไปท่าเรือ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนจากสีเทาอ่อนเป็นฟ้าสว่างทีละนิด เหมือนกำลังบอกว่า “วันนี้จะเป็นวันที่ดีนะ” พอถึงเวลาออกเรือ แพมก้าวขึ้นสปีดโบ๊ตด้วยหัวใจที่อยากพัก อยากปล่อยทุกอย่างให้ลมทะเลพาไปตามจังหวะของมันเอง

เสียงเครื่องเรือเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ แต่ลมทะเลกลับอ่อนโยนอย่างน่าแปลก เหมือนมันตั้งใจปลอบให้แพมนั่งนิ่ง ๆ มองเส้นขอบฟ้าที่ค่อย ๆ เปิดกว้างขึ้นทุกนาที

น้ำทะเลสิมิลัน

ใสจนเหมือนโลกอีกใบ

เมื่อเรือแล่นเข้าใกล้เกาะ 8 น้ำทะเลก็เปลี่ยนเป็นสีฟ้าใสแบบที่มองเห็นพื้นทรายลึกลงไปหลายเมตร ใสจนเหมือนกระจกธรรมชาติที่สะท้อนท้องฟ้าและก้อนเมฆอย่างสวยงาม แพมมองแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยอยู่เหนือโลกอีกใบที่เงียบ สงบ และอ่อนโยนกว่าที่ไหน ๆ

ก้อนหินแกรนิตขนาดใหญ่ตั้งเรียงรายเหมือนประติมากรรมที่ธรรมชาติสร้างขึ้นอย่างตั้งใจ โดยเฉพาะ “หินเรือใบ” ที่ยืนเด่นอยู่บนยอดเขาเหมือนสัญลักษณ์ของสิมิลัน แพมเดินขึ้นไปบนจุดชมวิว ลมแรงพัดผ่านหน้าเบา ๆ และภาพทะเลสีฟ้าที่กว้างสุดสายตาทำให้หัวใจรู้สึกเบาสบายอย่างบอกไม่ถูก

ดำน้ำ

โลกใต้ทะเลที่เต็มไปด้วยชีวิต

ช่วงสาย เรือพาแพมไปดำน้ำที่เกาะ 9 น้ำใสจนเห็นฝูงปลาสีเงินว่ายผ่านหน้าแบบใกล้มากจนเหมือนกำลังทักทาย ปะการังหลากสีเรียงตัวเป็นแนวยาวเหมือนสวนใต้ทะเลที่ไม่มีวันเหี่ยวเฉา แพมลอยตัวอยู่บนผิวน้ำ มองลงไปแล้วรู้สึกเหมือนกำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่เต็มไปด้วยเรื่องราวของธรรมชาติที่ยังคงเต้นอยู่ทุกวินาที

เกาะ 4

หาดทรายขาวนุ่มเหมือนผงแป้ง

ตอนเที่ยง เรือพาแพมไปพักที่เกาะ 4 หาดทรายสีขาวนุ่มละเอียดจนเท้าแทบจมลงไปทุกก้าว ลมอุ่น ๆ พัดผ่านหน้าเหมือนกำลังบอกว่า “พักก่อนนะ” แพมนั่งใต้ร่มไม้ มองทะเลที่นิ่งจนเหมือนภาพวาด และรู้สึกว่าช่วงเวลานี้คือของขวัญที่ทะเลตั้งใจมอบให้

ขากลับ

ทะเลยังไม่อยากให้วันจบง่าย ๆ

ตอนบ่ายกว่า ๆ เรือแล่นกลับสู่เขาหลัก ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองอ่อนเหมือนตอนเช้า แต่สวยกว่าเพราะมีความทรงจำของทั้งวันซ้อนอยู่ในแสงนั้น แพมนั่งมองทะเลเงียบ ๆ แล้วรู้สึกว่าการมาสิมิลันไม่ใช่แค่การเที่ยวทะเล แต่มันคือการได้หยุดหายใจลึก ๆ แล้วบอกตัวเองว่า โลกยังมีมุมที่สวยและอ่อนโยนแบบนี้เสมอ