วันที่ทำให้หัวใจเบาสบาย
เช้าที่ภูเก็ตอากาศดีเป็นพิเศษ ฟ้าใสแบบไม่มีเงาเมฆมาบดบังอะไรเลย ลมอ่อน ๆ พัดผ่านเหมือนกำลังบอกว่า “วันนี้เหมาะกับการออกทะเลนะ” รถมารับแพมจากโรงแรมเพื่อมุ่งหน้าไปเกาะราชา—เกาะที่ขึ้นชื่อเรื่องน้ำใสจนเหมือนสระว่ายน้ำธรรมชาติ และเป็นหนึ่งในที่ที่แพมรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้มา
ตอนก้าวขึ้นเรือ แพมรู้สึกเหมือนหัวใจตัวเองเบาลงทันที เสียงเครื่องเรือค่อย ๆ ดังขึ้น แต่ลมทะเลกลับอ่อนโยนเหมือนเดิม พัดผ่านหน้าเบา ๆ ราวกับกำลังปลอบว่า “ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องคิดอะไรเยอะ ปล่อยให้ทะเลดูแลเองนะ”
น้ำใสแบบราชา
ใสจนเหมือนวางแก้วน้ำไว้บนผืนทราย
เมื่อเรือแล่นเข้าใกล้เกาะราชา น้ำทะเลก็เปลี่ยนเป็นสีฟ้าใสแบบที่มองเห็นพื้นทรายลึกลงไปหลายเมตร ใสจนเหมือนสระว่ายน้ำที่มีแสงแดดสะท้อนระยิบระยับอยู่บนผิวน้ำ แพมมองแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยอยู่เหนือโลกอีกใบ—โลกที่เงียบ สงบ และเต็มไปด้วยความสุขแบบเรียบง่าย ความเครียดที่ติดมาจากฝั่งเหมือนละลายหายไปในทันที
หาดทรายสีขาวนุ่มละเอียดเหมือนผงแป้ง ตัดกับน้ำทะเลสีฟ้าใสจนแทบไม่ต้องแต่งภาพ ทุกอย่างสวยแบบธรรมชาติที่ไม่ต้องพยายามเลยสักนิด
ดำน้ำ
โลกใต้น้ำที่เต็มไปด้วยสีฟ้าและชีวิตเล็ก ๆ
แพมลงดำน้ำตื้นในอ่าวที่น้ำใสที่สุด ปลาตัวเล็ก ๆ ว่ายผ่านหน้าเหมือนกำลังทักทาย ปะการังสีอ่อนเรียงตัวเป็นแนวยาวใต้ผิวน้ำที่นิ่งจนเหมือนกระจก แพมลอยตัวอยู่บนผิวน้ำ มองลงไปแล้วรู้สึกเหมือนกำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่เต็มไปด้วยเรื่องราวของทะเลที่ยังคงเต้นอยู่ทุกวินาที
บ่ายที่ราชา
ลมอุ่น ๆ กับความเงียบที่ทำให้ใจสงบ
ช่วงบ่าย แพมนั่งบนหาด ปล่อยให้ลมอุ่น ๆ พัดผ่านหน้าเบา ๆ เสียงคลื่นซัดเข้าฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอเหมือนเพลงกล่อมใจ แพมมองทะเลที่นิ่งจนเหมือนภาพวาด แล้วรู้สึกว่าช่วงเวลานี้คือของขวัญเล็ก ๆ ที่ทะเลตั้งใจมอบให้
แวะเกาะเฮ
ทิ้งท้ายวันดี ๆ
ก่อนกลับฝั่ง เรือแวะที่เกาะเฮ น้ำใสและบรรยากาศสดใสเหมือนอยากให้วันดี ๆ อยู่ต่ออีกนิด แพมเดินเล่นบนหาดสั้น ๆ แล้วเก็บภาพทะเลไว้ในหัวใจอีกครั้ง
ขากลับ
ฟ้ายังสวยเหมือนอยากให้วันไม่จบง่าย ๆ
ตอนเรือแล่นกลับภูเก็ต แสงแดดบ่ายสะท้อนผิวน้ำเป็นประกายสีทองอ่อน ๆ เหมือนกำลังบอกลาอย่างอ่อนโยน แพมนั่งมองทะเลเงียบ ๆ แล้วรู้สึกว่าการมาเกาะราชาไม่ใช่แค่การเที่ยวทะเล แต่มันคือการได้พักใจ ได้หายใจลึก ๆ และได้เตือนตัวเองว่า โลกยังมีมุมที่สวยและอ่อนโยนแบบนี้เสม
ใส่ความเห็น