วันช้าๆ ของแพม ขับรถเที่ยววัดตำหรุครั้งแรก แวะดูนกบางปู กินข้าวมันไก่ง่ายๆ และกลับบ้านมาซดก๋วยจั๊บร้อนๆ

เช้าๆ ขับรถช้าๆ ไปวัดตำหรุครั้งแรก

เช้านี้แพมออกจากบ้านแบบไม่รีบเลย ขับรถช้า ๆ มองบรรยากาศข้างทางไปเรื่อย ๆ เห็นร้านเปิดใหม่ เห็นคนกวาดหน้าบ้าน เห็นต้นไม้ริมถนน ทุกอย่างดูนุ่มลงเมื่อเราไม่เร่งรีบ

พอเลี้ยวเข้าไปในวัดตำหรุครั้งแรก แพมถึงกับ ตกใจ เพราะวัดสวยมากกว่าที่คิดไว้เยอะ โบสถ์สีส้มทั้งหลังตกแต่งด้วย กระเบื้องสีส้ม และแซมด้วย กระจกสีแผ่นเล็ก ๆ เต็มผนัง พอแดดเช้าส่องกระทบ ประกายสีทอง สีส้ม สีแดงเล็กๆ ก็ส่องประกายระยิบระยับ

มันเป็นความสวยที่อบอุ่น นุ่มตา ไม่ใช่ความหรูหรา แต่เป็นความสวยที่ทำให้ใจนิ่งลงทันที แพมเดินเข้าไปไหว้พระแบบเบาๆ รู้สึกเหมือนเจอสถานที่ที่ใช่ตั้งแต่ยังไม่ทันก้าวลงจากรถเลย

สายๆ ขับรถช้าๆ ต่อไปบางปู

จากวัดตำหรุ แพมก็ขับรถต่อไปบางปู ยังคงขับแบบช้าๆ เหมือนเดิม ปล่อยให้ถนนพาไป
มองข้างทางไปเรื่อยๆ
เห็นบ้านคน เห็นร้านเก่าๆ เห็นทุ่งโล่งๆ
เป็นภาพธรรมดาที่ทำให้ใจเบาอย่างประหลาด

ถึงบางปูแล้วก็เจอฝูงนกเต็มท้องฟ้า
เสียงปีกกระทบลมดังฟึ่บๆ เป็นเสียงที่ฟังแล้วรู้สึกมีชีวิตชีวา
แพมยืนมองนกนานมาก เหมือนเวลาเดินช้าลงโดยไม่ต้องพยายาม

ลมทะเลพัดแรงจนผมปลิว
แต่กลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก เหมือนหัวใจได้พักจริง ๆ

เที่ยง กับข้าวมันไก่ง่าย ๆ ร้านข้างทางที่ไม่เคยลอง

พอใกล้เที่ยง แพมขับรถออกจากบางปู แล้วเจอร้านข้าวมันไก่ข้างทางร้านหนึ่ง เป็นร้านที่แพมไม่เคยกินมาก่อน แต่วันนี้อยากลองอะไรใหม่ ๆ ไม่ต้องร้านดัง ไม่ต้องร้านแพง แค่บรรยากาศใหม่ ๆ ก็พอแล้ว

ข้าวมันไก่จานนี้ง่ายมาก แต่กลับอร่อยแบบไม่ต้องคิดเยอะ ไก่นุ่ม ข้าวหอม น้ำจิ้มกำลังดี เป็นมื้อกลางวันที่เติมพลังได้แบบสบาย ๆ และทำให้แพมรู้สึกว่า การลองร้านใหม่ ๆ ข้างทางก็สนุกดีเหมือนกัน

หลังจากนั้นแพมก็ขับรถเล่นต่อ แบบช้า ๆ มองบรรยากาศข้างทางไปเรื่อย ๆ เหมือนให้ถนนช่วยพาใจให้เบาลงอีกนิด

เย็น กลับถึงบ้านหกโมงพอดี และร้านก๋วยจั๊บเปิด

แพมกลับถึงบ้านประมาณหกโมงเย็น เป็นจังหวะเดียวกับที่ร้านก๋วยจั๊บญวนกระดูกหมูข้างทางเปิดพอดี เหมือนโชคดีเล็ก ๆ ของวัน

ร้านนี้เป็นร้านที่แพมคุ้นเคย โต๊ะไม่กี่ตัว ลมเย็นพัดผ่านตลอด นั่งแล้วสบายเหมือนบ้านเพื่อน

แพมสั่งแบบเดิมเสมอ ก๋วยจั๊บญวนกระดูกหมู ไม่ใส่หมูยอ เพราะแพมว่ามันอร่อยกว่า ได้รสหวานของกระดูกหมูแบบเต็ม ๆ ไม่โดนกลบ

พอชามมา เส้นญวนเหนียวนุ่ม น้ำซุปใสหอม ซดร้อน ๆ แล้วโล่งคอจนต้องหลับตา กระดูกหมูก็เปื่อยนุ่ม แทะแล้วหวานธรรมชาติ เป็นชามที่ทำให้วันธรรมดากลายเป็นวันที่ดีขึ้นทันที

แพมแนะนำเลยว่า ลองสั่งแบบไม่ใส่หมูยอ แล้วซดร้อน ๆ สักคำ จะเข้าใจว่าทำไมแพมถึงรักชามนี้มาก

วันหนึ่งที่เริ่มจาก “ครั้งแรก” และจบด้วย “ความคุ้นเคย”

จากการไปวัดตำหรุครั้งแรก เจอโบสถ์สีส้ม กระเบื้องสวย กระจกสีระยิบระยับ ถึงบางปู แวะข้าวมันไก่ร้านใหม่ ขับรถช้า ๆ ดูบรรยากาศข้างทาง แล้วกลับบ้านมาซดก๋วยจั๊บร้านประจำ

มันคือเส้นทางสั้น ๆ ที่ทำให้แพมรู้สึกว่า ความสุขไม่จำเป็นต้องแพง ไม่ต้องดัง ไม่ต้องไกล แค่เปิดใจให้กับ “ความใหม่” และกลับมาหา “สิ่งคุ้นเคย” ที่ทำให้เรายิ้มได้ ก็พอให้ทั้งวันอบอุ่นขึ้นมากแล้ว