ทะเลใส ฟ้าอุ่น และเกาะที่เต็มไปด้วยแมวน่ารัก

เช้าวันนั้นฟ้าเปิดกว้างตั้งแต่ยังไม่สาย แสงแดดอุ่น ๆ ส่องลงบนผิวน้ำจนเป็นประกาย ลมทะเลพัดเบา ๆ เหมือนกำลังชวนให้รีบออกไปเจอความใสของทะเลสักที แพมขึ้นเรือด้วยหัวใจที่อยากพัก อยากปล่อยทุกอย่างให้ลอยไปกับคลื่นในวันที่อากาศดีแบบนี้

ระหว่างเรือแล่นออกจากฝั่ง เสียงคลื่นกระทบหัวเรือเป็นจังหวะนุ่ม ๆ ที่ทำให้ใจค่อย ๆ ผ่อนคลายลงทีละนิด เหมือนทุกความวุ่นวายถูกทิ้งไว้ข้างหลัง และมีเพียงทะเลตรงหน้าที่ค่อย ๆ เปิดประตูต้อนรับแพมเข้าสู่วันดี ๆ อีกวันหนึ่ง

ไข่นอก

น้ำใสแบบกระจก และหาดทรายที่สว่างจนต้องหยีตา

เกาะแรกคือ ไข่นอก น้ำทะเลใสจนมองเห็นพื้นทรายลึกลงไปหลายเมตร ใสแบบที่เหมือนมีใครเทน้ำสะอาดลงบนผืนทรายแล้วปล่อยให้แสงแดดเล่นอยู่บนผิวน้ำ หาดทรายสีขาวนุ่มตัดกับน้ำทะเลสีฟ้าใสจนแทบไม่ต้องยกกล้องขึ้นก็รู้ว่าภาพจะออกมาสวยแน่นอน

แพมเดินลงน้ำช้า ๆ ความเย็นของทะเลแตะปลายเท้าเหมือนคำทักทายแรกของเกาะไข่ ปลาตัวเล็ก ๆ ว่ายผ่านหน้าเหมือนกำลังบอกว่า “ยินดีต้อนรับนะ” ทุกอย่างดูเรียบง่าย แต่กลับทำให้ใจรู้สึกเบาสบายอย่างประหลาด

ไข่นุ้ย

จุดดำน้ำที่เต็มไปด้วยชีวิตเล็ก ๆ ใต้ทะเล

จากไข่นอก เรือพาแพมต่อไปที่ ไข่นุ้ย จุดดำน้ำที่ขึ้นชื่อเรื่องน้ำใสและฝูงปลาที่เยอะจนเหมือนกำลังเต้นรำอยู่ใต้ผิวน้ำ

แพมลอยตัวลงไปในน้ำใสเหมือนกระจก ปลาสีเงินว่ายผ่านหน้าอย่างใกล้ชิด ปะการังสีอ่อนเรียงตัวเป็นแนวยาวใต้ผิวน้ำที่นิ่งจนเหมือนภาพวาด เสียงลมหายใจผ่านท่อสน็อกเกิลผสมกับเสียงคลื่นเบา ๆ ทำให้ช่วงเวลานั้นเงียบสงบจนเหมือนโลกทั้งใบเหลือเพียงแพมกับทะเลเท่านั้น

ไข่ใน

เกาะไข่แมว ที่มีแมวเยอะจนเหมือนสวรรค์ของคนรักแมว

เกาะสุดท้ายคือ ไข่ใน หรือที่หลายคนเรียกว่า “เกาะไข่แมว” เพราะที่นี่มีแมวเยอะมาก เดินเล่นทั่วหาดเหมือนเป็นเจ้าของเกาะตัวจริง

ทันทีที่แพมลงจากเรือ แมวหลายตัวเดินเข้ามาทักทาย บางตัวนอนอาบแดด บางตัวเดินอ้อน บางตัวมานั่งใกล้ ๆ แบบไม่กลัวคนเลยสักนิด ขนของมันอุ่นจากแดด และดวงตากลม ๆ ของมันทำให้แพมยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

แพมนั่งบนหาด ปล่อยให้แมวตัวหนึ่งมานั่งข้าง ๆ แล้วเอาหัวมาถูแขนเบา ๆ เหมือนกำลังบอกว่า “นั่งด้วยกันไหม” เสียงคลื่นเบา ๆ แมวที่นั่งนิ่ง ๆ ข้างตัว และลมอุ่นที่พัดผ่านหน้า ทำให้แพมรู้สึกว่าช่วงเวลานี้คือของขวัญเล็ก ๆ ที่ทะเลตั้งใจมอบให้

เกาะไข่ในไม่ได้มีแค่ทะเลสวย แต่มันมี “ความน่ารัก” ที่เดินได้ วิ่งได้ และชอบมานั่งข้าง ๆ แบบไม่ต้องขออนุญาต

ขากลับ

ฟ้ายังสวยเหมือนอยากให้วันดี ๆ อยู่ต่ออีกนิด

ตอนเรือแล่นกลับภูเก็ต แสงแดดบ่ายสะท้อนผิวน้ำเป็นประกายสีทองอ่อน ๆ เหมือนกำลังบอกลาอย่างอ่อนโยน แพมหันกลับไปมองเกาะไข่อีกครั้ง ฟ้ายังสวย น้ำยังใส และแมวหลายตัวยังนั่งมองเรืออยู่ไกล ๆ เหมือนกำลังบอกว่า

“ไว้กลับมาอีกนะ”

และแพมก็รู้ทันทีว่า…ต้องมีครั้งหน้าแน่นอน