บันทึกละมุนของแพม ในวันที่แพมเลือกตัวเองก่อนใคร

เช้านี้แพมตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกที่เบากว่าทุกวัน
แสงเช้าอุ่นเหมือนโอบกอด
อากาศเงียบพอดี
หัวใจนิ่งพอให้ได้ยินเสียงของตัวเองชัดขึ้น
และแพมก็พูดกับตัวเองเบาๆ ว่า
วันนี้แพมจะรักตัวเองในเฉดของแพม ไม่ต้องปรับสีให้ใคร ไม่ต้องลด ไม่ต้องเพิ่ม ไม่ต้องเปลี่ยนเพื่อให้ใครพอใจ

วันนี้คือวันวาเลนไทน์
วันที่หลายคนมอบดอกไม้ให้กัน
แต่แพมเลือกมอบความรักให้ตัวเองก่อน
เพราะแพมรู้แล้วว่า
ความรักที่มั่นคงที่สุด คือความรักที่เราให้ตัวเอง
ความรักที่ไม่หายไปไหน
ไม่เปลี่ยนไปตามใคร
และไม่ทำให้แพมต้องสูญเสียความเป็นตัวเอง

ในชีวิตที่ผ่านมา แพมเคยได้ยินคำพูดมากมาย
คำแนะนำที่ฟังดูหวังดี
คำตำหนิที่ฟังแล้วใจสั่น
คำว่า “ควรทำแบบนี้นะ”
“ควรเป็นแบบนั้นสิ”
“ต้องทำแบบนี้ถึงจะดี”
ฟังไปฟังมา…มันทำให้แพมค่อยๆ ห่างจากตัวเอง
เหมือนถูกดึงให้เปลี่ยนสี เปลี่ยนโทน เปลี่ยนความเป็นเรา
จนวันหนึ่งแพมมองตัวเองแล้วไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี่คือแพมจริงๆ หรือเปล่า

แต่วันนี้แพมรู้แล้วว่า
เราฟังความคิดเห็นของคนอื่นได้ ฟังได้ทุกอย่าง แต่ฟังเฉยๆ ก็พอ ไม่ต้องเอามาปรับตัวเอง
เพราะสุดท้ายแล้ว
เรามีความสุขในแบบของเราอยู่แล้ว
และความสุขของเรา…ไม่จำเป็นต้องเหมือนใครเลย

การอยู่คนเดียวทำให้แพมได้กลับมาเจอหัวใจตัวเองอีกครั้ง
ได้ยินเสียงที่เคยเบาจนแทบไม่ได้ยิน
เสียงที่บอกว่าแพมชอบอะไร
แพมไม่ชอบอะไร
แพมต้องการพักเมื่อไหร่
และเสียงที่บอกว่า
แพมไม่จำเป็นต้องอธิบาย
หรือไม่ต้องทำให้ใครประทับใจ เพื่อให้ตัวเองมีคุณค่า

การรักตัวเองในเฉดของตัวเอง คือการกอดหัวใจตัวเองอย่างอ่อนโยนที่สุด

โดยเฉพาะเมื่อเราอายุเยอะขึ้น แพมเริ่มฟังร่างกายมากขึ้น
ดูแลสุขภาพมากขึ้น
เริ่มฟังความรู้สึกมากขึ้น
ทำชีวิตให้มีความสุขในแบบที่เป็นเรา
เริ่มให้พื้นที่กับตัวเองมากขึ้น
และมันทำให้แพมอ่อนโยนกับตัวเองในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

การอยู่เงียบๆ ทำให้บ้านของแพมกลายเป็นที่ที่แพมได้กลับมาเป็น “แพมจริงๆ”
ไม่ใช่เวอร์ชันที่ต้องเข้ากับใคร
ไม่ใช่เวอร์ชันที่ต้องทำให้ใครพอใจ
แต่เป็นเวอร์ชันที่แพมรู้สึกอบอุ่นที่สุด

แพมกลับไปหางานอดิเรกที่เคยรัก ที่เคยทำเมื่อสมัยเป็นเด็ก
กลับไปฟังเพลงเก่าๆ ที่ทำให้ใจอุ่น ที่ทำให้นึกถึงช่วงเวลาดีๆ
กลับไปทำสิ่งเล็กๆ ที่ทำให้แพมยิ้ม และมีความสุข
กลับไปหาความสุข ที่ไม่ต้องอธิบายให้ใครเข้าใจ
เพราะมันเป็นความสุขของแพม
และแพมไม่จำเป็นต้องแบ่งให้ใครเห็น
ไม่ว่าจะเป็นทางโซเชียลมีเดีย ทางเฟส ทางเพจ หรือช่องทางไหนๆ
ความสุขที่เราได้อยู่กับมันอย่างเต็มที่
กับช่วงเวลาดีๆ กับตัวเอง ที่เมื่อผ่านไป เงินก็ซื้อกลับมาไม่ได้

ความเรียบง่ายทำให้แพมได้ยินหัวใจตัวเองชัดขึ้น

แพมเริ่มรักชีวิตที่ไม่ต้องรีบ
รักกิจวัตรประจำวันที่เริ่มต้นวันใหม่อย่างมีความสุข
รักความสงบที่ไม่ต้องแสดงให้ใครดู

ความเรียบง่ายของแพม เป็นสิ่งง่ายๆ เช่น
ห้องที่สะอาดพอให้ใจโล่ง
อาหารอุ่นๆ ที่ทำให้ตัวเอง
การเดินช้าๆ ที่ไม่ต้องมีจุดหมาย
การพักผ่อน หรือการนอนกลางวัน แบบไม่รู้สึกผิด
การดื่มน้ำเหมือนเป็นการบอกตัวเองว่า “แพม ฉันรักเธอนะ”

ชีวิตเรียบง่ายทำให้แพมรู้ว่า
แพมไม่ต้องมีเยอะเพื่อจะมีความสุข
แพมแค่ต้องมี “แพม” ที่เป็นแพมจริงๆ

แพมอ่อนโยน แข็งแรง และเป็นตัวเองได้พร้อมกัน

บางวันแพมมั่นคง
บางวันแพมสับสน
บางวันแพมก็ยังเรียนรู้ตัวเองใหม่
และมันก็ไม่เป็นไรเลย

แพมไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ
แพมไม่จำเป็นต้องเก่งที่สุด
แพมไม่จำเป็นต้องเป็นเวอร์ชันที่ใครอยากให้เป็น
แพมแค่ต้องเป็น “แพม”
ในเฉดที่แพมรัก
ในเฉดที่แพมสบายใจ
ในเฉดที่ไม่ต้องปรับให้พอดีกับใคร

สำหรับวันที่แพมรู้สึกเหงาหรือหลงทาง

บางวันความเงียบมันหนัก
บางวันความคิดมันดัง
บางวันแพมก็ถามตัวเองว่า “ดีพอไหม”

ในวันที่แบบนั้น แพมบอกตัวเองว่า
แพมยังดีพอ
แพมยังมีคุณค่า
แพมยังเป็นแพม
และมันก็สวยงามมากแล้ว

ความรักไม่เคยทิ้งแพมในวันที่เงียบ
มันยังอยู่
มันอ่อนลง
มันห่มแพมไว้เหมือนผ้าห่มอุ่นๆ

และแพมอยากบอกความจริงที่อ่อนโยนที่สุดข้อหนึ่งว่า
เพราะท้ายที่สุด วันที่เราไม่เหลือใคร
หรือเมื่อเราอายุเยอะขึ้น เมื่อเพื่อนแต่ละคนมีเส้นทางของตัวเอง
เราก็จะอยู่กับตัวเราเองอยู่ดี
และเราจะมีความสุขได้
โดยเฉพาะในยุคที่ผู้คนต่างออนไลน์มากขึ้น
และใช้เวลากับชีวิตจริงน้อยลง
หัวใจของเรานี่แหละ คือบ้านที่มั่นคงที่สุด

รักตัวเองเฉดที่เป็นคุณ ไม่ต้องปรับสีให้ใคร

แพมเขียนสิ่งนี้เพื่อเตือนตัวเอง
ให้รักตัวเองในเฉดที่เป็นแพม
ไม่ต้องปรับสีให้ใคร
ไม่ต้องทำตัวให้พอดีกับใคร
ไม่ต้องทำให้ใครประทับใจ
เพราะแพมประทับใจตัวเองได้
และมันก็เพียงพอแล้ว

แพมจะใช้ชีวิตเรียบง่าย
ซื่อสัตย์กับหัวใจ
กลับไปหาสิ่งที่ทำให้แพมยิ้ม
และให้วันวาเลนไทน์เป็นวันที่แพมเฉลิมฉลองความรักที่แพมมีให้ตัวเอง

และจริงๆ แล้ว
แพมสวยที่สุด ในวันที่แพมเป็นตัวเองแบบไม่ต้องปรับอะไรเลย

ถ้าคุณได้อ่านแล้ว

แพมอยากให้คุณรู้ว่า
คุณไม่จำเป็นต้องปรับสีของตัวเองเพื่อให้ใครรัก
คุณไม่จำเป็นต้องเล็กลง อ่อนลง หรือเปลี่ยนตัวเองเพื่อให้ใครยอมรับ
คุณมีเฉดของคุณ
มีความงามของคุณ
มีความเป็นตัวคุณที่ไม่เหมือนใคร

คุณฟังความคิดเห็นของคนอื่นได้
ฟังได้ทุกอย่าง
แต่จำไว้ว่าฟังเฉยๆ ก็พอ
ไม่ต้องเอามาปรับตัวเอง
เพราะความสุขของคุณ…มันเกิดจากการเป็นตัวคุณเองจริงๆ

ถ้าคุณกำลังเหนื่อย
กำลังสับสน
หรือกำลังหาตัวเองอยู่
แพมอยากให้คุณรู้ว่า
คุณดีพอในแบบของคุณแล้ว
และความรักที่คุณให้ตัวเอง
จะเป็นความรักที่อยู่กับคุณนานที่สุด